ساز علی جمشید در دار الخلافه حکومت هم بصدا در امد
وقتی که در اوائل انقلاب با فتوای خمینی موسیقی " حرام " شد وقتی که حتی کف زدن در مراسم مختلف منع گردید ، دیدیم که چه ظلمهای بر اهل هنر موسیقی روا نکردند ، چه سازهای که نشکستند ، هزاران نوازنده و خواننده خانه نشین شدند یا جلای وطن نمودند .
در استان هرمزگان که موسیقی محلی بخش مهمی از هویت فرهنگی ما را بدوش می کشد وضع از همه جا بدتر بود ، مردم براحتی تسلیم نمی شدند ، بارها شده بود که عروس وداماد بجای حجله همراه با نوازندگان ،شب سر از پاسگاه یا کمیته یا کلانتری در می اوردند ، چه سازهای که به گروگان نگرفتند ، اوضاع برای اهل موسیقی هر روز بدتر و سختر می گردید
مفاومت در مقابل ارتجاع ادامه داشت ، بعضی وقتها با پول ورشوه به مامورین اجاز چند ساعت شادی برای مراسم عروسی بدست می اوردند . خطر دستگیری هنرمندان ، به گروگان گرفتن و یا شکستن سازها دور از انتظار نبود ، داروغه های حکومت همه جا علیه موسیقی بسیج شده بودند . غلام جعفر یکی از نوازندگان محلی ساز در شرق هرمزگان در روستای چاه فهله در حال نواختن ساز به گلوله بسته می شود وی اولین هنرمند ایرانی بود که درحال اجرای هنرش کشته می شد ، زیبا شیرون ( زیبا کلناری) به همراه نصره ، دو هنرمند زنی که سالیان درازی با هنرشان هزاران دختر وپسر در استان هرمزگان ، بخصوص شهر بندر عباس به خانه بخت فرستاده بودند ، در حالیکه سنی از انها گذشته بود (هفتاد به بالا) بوسیله پاسدارن اسلامی به جرم دهل نواختند ، دستگیر و در ملاء عام شلاخ زدند ، شلاخی سخت بر پیکر مادران موسیقی هرمزگان ، انقدر سخت که این دوهنرمند بعد از مدتی تعادل روحی و روانی خود از دست داده و چند سال بعد دار فانی وداع کردند . علی بریم ( علیکو بریم ) در حال نواختن ساز در مراسم عروسی در محله سورو ، سازش می شکنند ، چه ظلمهای که به موسیقی ما نگردید ،
اما موسیقی زاده ذوق وسلیقه بشر است همیشه با او بوده و خواهد بود ، تعغیر شکل می دهد ولی فنا نخواهد شد ، لا لای و شروندی که مادر برای نورادش می خواند ، اوازهای دستجمعی موقع بالاگشیدن هوزار (بادبان) یا بالا کشیدن لیح ( تور ماهیگیری ) ، هلهله یا کیکنگ زنان ، همراه با دهل ، نوعی از موسیقی این دیار هستند که با کار وزندگی روزمره ما پیوند خورده بودند و امروز به اشکال مختلفی از موسیقی تکامل یافته اند
یک ما پیش دوست عزیزهرمزگانی در بلاگش نوشت که مراسم اغاز سال نو در استان هرمزگان با اجرای زنده ساز علی جمشید ، شروع شده است و ان را به فال نیک گرفت ، و اطفاقا چند هقته پیش سی دی بدستم رسید از اجرای موسیقی هرمزگانی در تهران ، به مناسبت هفته فرهنگی استانها ، حدود دو ساعت موسیقی مختلف هرمزگانی ، ساز دهل ، کسر و جفتی ، چاکه و کیکنگ دختران هرمزگانی با لباس محای رنگارنگ، سرکنگی و کونپرون مردان مسن، بارها این هنرنمایها نگاه کردم و هر بار خرص (اشک) شادی از چشمانم جاری گردید ، برای من این مراسم جشن پیروزی موسیقی هرمزگان ،جشن پیروزی هنر بر ارتجاع و جمود فکری ماموتهای زمان بود ،
پدر و پسر دو نسل در کنار هم جمشید میر رستمی و علی جمشید
سالها پیش در نوشته ای در باره موسیقی هرمز گان در بخش موسیقی ساز ودهل و با اشاره به کشته شدن غلام جعفر نوشتم :
ساز غلام جعفر بر زمین نخواهد ماند نسل جدیدی از هنرمندان هرمزگانی در راهند که در ساز غلام جعفر خواهند دمید و پیروزی عشق و زندگی بر تیرگی و تباهی جشن خواهند گرفت ، علی جمشید و چوک علیکو بریم از جمله این هنرمندانند.
***********************
امروزه استان هرمزگان علی رغم مشکلات و کمبودها و امکانات ، با داشتن صدها هنرمند و دهها گروه و ارکست فعالترین استان در زمینه موسیقی می باشد
موسیقی این دیار بتنهای بخشی عمده هویت فرهنگی ما را به دوش میکشد و شاید بتوان گفت تنها هویت فرهنگی هرمزگانی که هنوز نفسی می کشد همین مسیقی ما است . قدر و ارزش این هنر و هنرمند بدانیم .
برای دیدن ویدیو کلیپ این برنامه اینجا کلیک کنید
برای دیدن قسمت دوم ویدیو کلیپ اینجا کلیک کنید
تاریخ و فرهنگ هرمزگان -مروری بر تاریخ و فرهنگ هرمزگان و منطقه